Verslag pre-kick-off Urban Innovations 20 april

 In Nieuwsbericht

Door: Peter Vroom

Soms gebeurt het onder je ogen. Zoals deze week, toen ik gewoon uit belangstelling op de Delftse vestiging was (en eerlijk gezegd ook wat gemakzuchtig omdat ik er tegenover woon). Ik viel binnen bij een presentatie van twee van onze eigen (RO-)minor Living Lab-studenten. Eerst dacht ik bezitterig: wat doen jullie hier? Maar ik liet me meevoeren door een leuk verhaal over een klein elektrisch/ waterstofstadsvoertuig. Zoals studenten dat kunnen: met uitgestreken gezichten en op het stoïcijnse af, beetje schutterig soms, maar ook erg ontwapenend en as matter of fact met doorbraakideeën komen. Je verkoopt er nog geen verse vis mee aan een kat, maar de gunfactor is doorgaans hoog, zeker als het publiek hooggeëerd is en de welwillendheid er vanaf druipt.

Schijn bedriegt. Achter die toch doeltreffende bescheidenheid ging een briljant onderwijs- en onderzoeksconcept schuil en geleidelijk aan bekroop me een gevoel van herkenning. Waar had ik dit toch vaker gehoord en gelezen? Samenwerking tussen TU, HHs en MBO. Met gemeente Delft en bedrijven. Interdisciplinair. Internationaal. Ondernemend. Ontwerpen bij de TU, engineeren door onze makkers en bouwen door de MBO’ers. Niet alleen het autootje bouwen, maar doorredeneren: wat zijn de gevolgen voor bestaande steden? Voor de modal split? Als we die dingetjes koppelen, kun je dan tramlijnen opheffen? Krijgen we zo minder fijnstof en CO2? Wordt de stad veiliger? Schoner? Gezonder? Studenten die zelf met deze thema’s komen, hun studieonderwerpen kiezen om op vanuit die motivatie uiteindelijk op het vereiste niveau te komen. Docenten in de rol van keuzebegeleiding en inspiratie. Geen vaste tijden geroosterd, werken in een lege maar multifunctionele ruimte en doen wat nodig is op het juiste moment. En toen brak het licht door: de onderwijsvisie van Built Environment! Under my very eyes tot leven gebracht!

Vaak zijn visies alsof je door een omgekeerde verrekijker tuurt: de einder lijkt opeens kleiner en veel verder weg. Totdat je in de haarvaten van ons werk en dicht op de studenten gaat zitten: dan BELEEF je de visie, en lijkt het niets minder dan (een prille) realiteit. Als opleidingsmanager sta ik vaak verder van het onderwijs af dan me lief is. Ik was weer even dichter bij huis, die namiddag in Delft, dan ik al dacht.

Recent Posts